Letters to Juliet (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:45:21
นี่โซฟี ฮอลล์ จากนิตยสาร เดอะนิวยอร์กเกอร์นะคะ
ไงคะ คุณบีล ขอบคุณที่ติดต่อกลับมาค่ะ
เปล่าค่ะ ฉันไม่ใช่นักเขียน ฉันเป็นผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริง
คล้ายๆ นักสืบหน่อย ใช่ค่ะ
ขอเช็กหน่อยนะคะว่า คุณใช่โรเบิร์ต บีลถูกคนหรือเปล่า
ช่วยยืนยันหน่อยค่ะ ว่าคุณอยู่ที่ไหน ตอนรู้ว่าสงครามโลกครั้งที่ 2 จบแล้ว
โพห์คิปซี โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะ
ค่ะ ตอนที่สงครามจบลง
อ๋อ ปาล์มบีช โอเค โชคดีจังค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ แค่นี้นะคะ
บ็อบบี้ ไง ฉันยังหาไม่เจอเลย
แต่เหลือโรเบิร์ต บีลอีก 2 คน กับอีกคนเป็นทหารเรือ ยศจ่าตรี
แป๊บนะ
เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
โซฟี ฮอลล์พูดค่ะ
ช่วยยืนยันหน่อยค่ะ ว่าคุณอยู่ที่ไหน ตอนรู้ว่าสงครามโลกครั้งที่ 2 จบแล้ว
ไทม์สแควร์เหรอคะ ตอนนี้ฉันก็อยู่ไทม์สแควร์
ยืนอยู่จุดเดียวกับในรูปถ่ายเป๊ะเลย
นึกว่าจะหาคุณไม่เจอซะแล้ว
แล้วคุณช่วย...
ช่วยบอกหน่อยได้ไหมคะ ว่าวันนั้นคุณเห็นอะไรบ้าง
ภาพจูบน่ะค่ะ มันเกิดขึ้นเองจริงๆ หรือเป็นการจัดฉาก
จริงเหรอ
แน่ใจนะคะ
(ตรวจทาน ใช้ภาพนี้เป็นปกดีไหมคะ)
มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ไหม
จ่าเอกโรเบิร์ต บีล ทหารเรือคนที่ 2
บอกว่านางพยาบาลแจ่มมาก
และจูบนั้นเกิดขึ้นกะทันหัน ณ ตอนนั้นเลย
เป็นการเฉลิมฉลอง ของความรักที่แท้จริงค่ะ
เขาบอกคุณกับปากเลยเหรอ
ใช่ค่ะ
เพราะผมไม่ค่อยขอคุยกับ ผู้ตรวจข้อเท็จจริงเป็นการส่วนตัวน่ะ
ผมต้องดูว่าคุณแน่ใจจริง
ฉันมั่นใจเต็มร้อยค่ะ
เยี่ยม
ผู้คนคงอยากเชื่อในรักแท้กันมากสินะ
จะว่าไป คุณจะไปเวโรน่าใช่ไหม
ที่ว่าไปเที่ยวก่อนฮันนีมูนจริงน่ะ
อธิบายมาหน่อยซิ
ก็แค่ไปเที่ยวก่อนแต่งงานน่ะค่ะ
ใช้เวลากันตามลำพัง ครั้งสุดท้าย ก่อนร้านจะ...
เมืองแห่งความรักนี่ ใช่ไหม
ใช่ค่ะ แต่ฉัน...
เลือกได้ดี งานก็ดีด้วย ขอบคุณมาก
ฉันกำลังคิดว่า ถ้าเกิดตอนอยู่ที่นั่น
ฉันลองเขียนอะไรดูล่ะคะ
แต่คุณเป็นผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริง ที่เก่งออกจะตายไป
เที่ยวให้สนุกนะ
ขอบคุณค่ะ
ไว้เจอกันนะคะ
ใครเขาไปฮันนีมูนกัน ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้แต่ง
เธอนี่โชคดีจัง
ร้านของวิคเตอร์จะเปิดในอีก 6 อาทิตย์ เพราะงั้นต้องรีบไปตอนนี้แหละ
โอเค อย่าปล่อยให้เขาสนใจอย่างอื่น นอกจากเธอล่ะ เข้าใจไหม
- โยนมือถือเขาลงทะเลไปเลย - เขาต้องประชุมกับผู้จัดหาวัตถุดิบ
- โซฟี - ไม่เป็นไรน่า สัญญาเลย
(เดอะนิวยอร์กเกอร์)
โอเค เดี๋ยว อะไรนะ
ไงจ๊ะ น้องสาว พี่ช่วยถือหนังสือให้ไหม
ตายจริง
นี่ หลับตาเลย หลับตาๆ
หลับตาก่อนๆ
หลับตา อ้าปาก
- อร่อยไหม - อร่อย
อร่อย ไม่อร่อย อร่อยนะ
ผมคิดค้นเส้นแบบใหม่ได้แล้ว ขอบอกเลย
ลองชิมแบบนี้ดู มันอร่อยมาก
เหมือนกัน แต่ก็แตกต่าง เส้นจะมันกว่า
มันกว่านิดๆ ว่าไหม
อร่อยใช่ไหม
เนอะ พูดแบบถ่อมตัวเลยนะ ผมว่าผมกำลังสร้างผลงานชิ้นโบแดง
ไม่รู้สิ แต่มีอันหนึ่ง ที่เพิ่งออกมาสมบูรณ์แบบมาก
- ผมว่าน่าจะอันนี้ - วิคเตอร์
น่าจะใช่
- ลองดู แห้งหน่อยแต่ลองดู - วิคเตอร์ๆ
- ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม - ว่า
อีก 12 ชั่วโมงเราจะไปเวโรน่าแล้ว คุณยังไม่เก็บกระเป๋าอีกเหรอ
- สักนิด - อ๋อ จริงด้วยๆ
- ใช่ ผมติดลมไปหน่อย - ต้องเก็บกวาดไหม
ไม่ต้องๆ
ลาล่ะ นิวยอร์ก
สวัสดีเวโรน่าสุดงดงาม
- มันต้องสุดยอดแน่ - ฉันรู้ ฉันก็ตื่นเต้น
โซเฟีย
โซเฟียที่รักของข้า เหตุใดเจ้าจึงต้องเป็นโซเฟียด้วย
ไว้เจอกัน แค่นี้นะครับ
- ผมชอบที่นี่จัง ชอบมาก ใช่ไหมล่ะ - วิเศษไปเลยเนอะ
- ฉันอยากให้คุณเห็น... - รู้ไหมอะไรวิเศษกว่านี้อีก
- อะไรเหรอ - ผมเพิ่งคุยโทรศัพท์
กับซินญอร์โมรินี่มา
เขาจัดทัวร์ส่วนตัวให้เราไปถึงที่ ของพวกผู้จัดหาวัตถุดิบของผมทุกคนเลย
เริ่มจากไร่องุ่นที่เก่าแก่ที่สุด สวยที่สุดในเวเนโต
ว่าไง
วิคเตอร์
โซฟี ไม่เอาน่า คุณยังไม่เข้าใจ
เราจะไปไร่องุ่นที่เก่าแก่ที่สุด และสวยที่สุดในแคว้นเลยนะ
โรแมนติกจะตายไม่ใช่เหรอ
เราจะไปที่นั่น ดื่มไวน์กันนิดหน่อย
ให้กรึ่มนิดๆ แล้วก็ค่อยกลับมา
แล้วเราก็จะ...
- ว่าแต่ เป็นยังไงบ้าง - ฉันพยายามจะคุยกับบ็อบบี้อีกทีแล้ว
เป็นยังไงบ้างล่ะ
ก็ไม่ยังไง เพราะยังไม่ได้คุยเลย
- ทำไมล่ะ - ฉันกลัวน่ะสิ
ถามจริง
ฉันน่าจะหยุดตรวจสอบข้อเท็จจริง แล้วมาเริ่มเขียนเองได้แล้ว
ใช่ๆ คุณใจรักนี่นา คุณควรเขียนนะ
องุ่นที่ผมเคยเล่าให้ฟัง
- ที่เขาใช้กันในแคว้น ไวน์โซอาเวน่ะ - อ๋อๆ
- จำได้ใช่ไหม - จำได้ค่ะ
- ชอบไหม - รสชาติดี
- โอ้โฮ - รสอะไรนะ
กรุ่นๆ กลิ่นดอกไม้กับผลไม้ คุณสัมผัสได้ไหม
ใช่ไหม รู้สึกไหม รสชาติดีนะ
ยิ้มหน่อย
โซฟี
เราต้องรีบไปซื้อตั๋วโอเปร่า ก่อนมันขายหมด
- ต้องไปดูกาสเตลเวกกีโอ - ใช่ๆ
ต้องไปดูทะเลสาบการ์ดา
- กับบ้านจูเลียต - ไปสิ ไปๆ
โซฟี ที่นี่งดงามสุดยอด กลิ่นมันช่าง...
โซฟี สุดยอดเลย อร่อยมาก
ผมล่ะอยากเกิดเป็นหนู วิ่งอยู่ในโรงเก็บชีสคุณจังเลย
แค่นี้นะครับ
นี่ ผมเพิ่งคุยกับซินญอร์โมรินี่มา
เขาชวนเราไปเที่ยวป่าที่สวยมาก
ห่างไปแค่ 120 กิโลเมตรเอง
- พวกเขาขุดเห็ดทรัฟเฟิลคุณภาพดี... - เดี๋ยว 120 กิโลเมตรเหรอ
ใช่ ไม่เหมือนไมล์นะ โซฟี
ฉันเข้าใจว่าไม่เหมือน แต่แค่...
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงต้อง อยากถ่อไปดูเห็ดไกลขนาดนั้น
มันไม่ใช่แค่เห็ด โอเคไหม
ทรัฟเฟิลเลยนะ ตาร์ตูโฟน่ะ
มันคือสิ่งที่เอาไว้ใส่บนพาสต้าไง
- ตาร์ตูโฟเหรอ - เห็ดแบบพิเศษเลยนะ
ไม่เอาน่า คุณก็สนุกออกไม่ใช่เหรอ
ก่อนหน้านี้มันก็ดี แต่ตอนนี้ฉัน...
พูดตรงๆ ฉันไม่ได้อยากไปดูเห็ดเท่าไร
โอเค ไม่เป็นไร ผมเข้าใจๆ ไม่เป็นไร
แต่อย่าพูดว่ามันเป็นแค่เห็ดก็พอ โอเคนะ
ก็ได้ค่ะ
รู้ไหม คุณไปดูที่ขุดเห็ดสิ
- ฉันจะไปเที่ยวของฉันเอง - จริงเหรอ
เอาสิ ได้ประโยชน์กันทั้งคู่
(บ้านจูเลียต)
จูเลียตที่รัก ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี
ถึงจูเลียต ฉันรักคนที่ไม่ใช่สามีฉัน
โอ้ โรมิโอ เหตุใดท่านจึงต้องเป็นโรมิโอ
คุณเป็นอะไรไหมคะ
ขอโทษนะคะ
คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม
ค่อยยังชั่วหน่อย
เอาตะกร้านี้ไป แล้วก็ พูดเป็นภาษาอังกฤษว่ายังไงนะ...
ล้วงเลย
ล้วงเลยงั้นเหรอ
คุณเป็นนักแปล ที่สำนักจัดหางานส่งมาใช่ไหม
- ไม่ใช่ค่ะ คือว่า... - ฉันรอมา 2 อาทิตย์แล้ว
ขอโทษทีค่ะ ฉันชื่อโซฟี ฉันแค่เดินตามคุณมา
ฉันเห็นว่าคุณเก็บจดหมายใส่ตะกร้า
ก็เลยสงสัยว่าทำไม
ทำไมน่ะเหรอ
คุณเป็นนักเขียนเหรอ
ใช่ค่ะ ฉันเป็นนักเขียน
เธอเป็นนักเขียนแน่ะ
มาสิ เดี๋ยวจะให้ดู
คนจากทั่วทุกมุมโลกมาที่นี่กันทุกวัน
แต่เอาจดหมายพวกเขามา
ก็เหมือนกับเก็บเหรียญคนอื่น จากบ่อน้ำขอพรเลยไม่ใช่เหรอคะ
ไม่อย่างนั้นเราจะตอบจดหมาย ของพวกเขาได้ยังไงกันล่ะ
ตายแล้ว พวกคุณตอบกลับทุกฉบับเลยเหรอ
ใช่
พวกคุณคือจูเลียตเหรอ
เป็นเลขาน่ะ
โดนาเตลล่าแต่งงาน กับชายคนหนึ่งมา 51 ปีแล้ว
เธอคอยดูแลปัญหาเรื่องสามี
สามีก็เหมือนไวน์ ต้องใช้เวลานาน กว่าจะโตพอเหมาะพอดี
ฟรานเชสก้าเป็นพยาบาล คอยดูแลเรื่องความเจ็บป่วยกับสูญเสีย
ส่วนมาเรีย
ทำไมพูดชื่อฉันแล้วต้องถอนหายใจตลอด
เธอมีลูก 12 คน หลาน 29 คน และเหลนอีก 16 คน
เธอเลือกตอบอะไรก็ได้ที่อยากตอบ
แล้วคุณล่ะ
อิซาเบลล่าตอบฉบับที่ทนอ่านไม่ไหว
เรื่องทะเลาะเบาะแว้งของคู่รัก การเลิกรา เรื่องหัวใจที่อีนุงตุงนัง
ต้องมีคนทำน่ะ
แม่ฉันมาน่ะ อยากอยู่ทานข้าวเย็นไหม โซฟี
แม่ อย่าถือสาเธอเลยค่ะ
อย่าถือสาเหรอ
แม่อุตส่าห์ทำเมนูน่ากินขนาดนี้ ไว้เยอะพอให้คนกินกันทั้งเมือง
แต่แม่นี่บอกไม่กิน
ฉันก็อยากกินนะคะ แต่ต้องรีบไปแล้วจริงๆ
นี่แหละปัญหาของคนอเมริกัน
- รีบร้อนตลอดเวลา - แม่ก็ ขอร้องล่ะค่ะ
ฉันต้องไปหาคู่หมั้นน่ะค่ะ
คู่หมั้นเหรอ
ยินดีด้วยนะ
เยี่ยมไปเลยจ้ะ
อย่างน้อยก็เอาของหวาน ไปกินกับคู่หมั้นก็ยังดี
ขอบคุณค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ
- บ๊ายบายจ้ะ - เจอกัน
บ๊ายบาย
อ้าวๆ
ผมไปกลับ 240 กิโลเมตร แต่ยังมาถึงก่อนคุณเลยเหรอเนี่ย
- ยินดีด้วยนะคะ - หือ อะไรกันเนี่ย
เที่ยวเวโรน่าคนเดียว เป็นยังไงบ้างล่ะ
เหงา กึ่งๆ เหงา เหงาสุดๆ
กึ่งๆ เหงา
- ฉันเจอเลขาของจูเลียตด้วยแหละ - จูเลียตเหรอ
จูเลียต คาปูเล็ตน่ะนะ
ใช่ เป็นกลุ่มผู้หญิง
ที่เรียกตัวเองว่าเป็นเลขาของจูเลียต
พวกเธอตอบจดหมาย ของคนที่เขียนหาจูเลียต
เลขาพวกนี้ทำงานให้เมืองเวโรน่า
สาวๆ ทุกคนที่มีปัญหาหัวใจ
จากทั่วโลกจะมาเขียนจดหมาย
- แล้วแปะไว้บนกำแพง - ในถุงมีอะไร
ไม่รู้สิ
พวกเธอเลยแปะจดหมายพวกนี้
ไว้บนกำแพงในสนามบ้านจูเลียต
แล้วจากนั้นเลขากลุ่มนี้
ก็ถือตะกร้ามา
เก็บจดหมายไปทุกวัน
แล้วสวมบทเป็นจูเลียตตอบกลับไป
ให้ทุกคนที่ทิ้งที่อยู่ตอบกลับเอาไว้
นี่คืองานของพวกเขา ไม่อยากจะเชื่อเลย
พวกเขามีใจรักในด้านนี้ ทำแบบนี้กันทุกวัน
ทำงานกันทั้งวันทั้งคืน
- ทุกวัน - โอ้โฮ
- แถมทำมาหลายปีแล้วด้วย - โซฟี
- ว้าว เจ้านี่อร่อยสุดยอด - แล้วก็...
สุดยอดไปเลย
อร่อยเหาะสุดๆ พระเจ้าช่วย
อร่อยมาก ลองชิมดูๆ
ต้องลองนะ คุณพระคุณเจ้า
ไม่เอาสิ กัดคำโตๆ เลย เอาเลย
(ภัตตาคารจดหมายถึงจูเลียต)
วิคเตอร์ของคุณไฟแรงมาก
ค่ะๆ ฉันรู้ดี
ตั้งแต่เรามาถึงที่นี่ เขาดูจะคิดว่า ตัวเองเป็นคนอิตาลีไปซะแล้ว
ถึงการเลียนแบบจะเป็น การชื่นชมขั้นสูงสุดก็เถอะ
เขาเลียนแบบได้ไม่ดีเท่าไร
โอเค ผู้หญิงคนนี้สุดยอดมาก เธอเหลือเชื่อจริงๆ
เธอสุดยอดเลย ผมว่าผมตกหลุมรักเธอ
- เต็มเปาเลย - คุณตกหลุมรักเธอเหรอ
- แน่นอน - ถามจริง
โอเค จะห้ามก็ได้นะ
ถ้าห้ามผมก็จะไม่ทำ จริงๆ นะ ถึงผมจะอยากทำใจจะขาดแล้วก็เถอะ
โอเค ทำอะไร
แอนเจลิน่าจะสอนเคล็ดลับทำอาหาร ให้ผมวันนี้น่ะสิ
- งั้นเหรอ - ใช่
โอเค สอนตอนนี้ แล้วลากยาวทั้งวันเลยเหรอ
ตอนนี้เลย สุดติ่งเลยใช่ไหมล่ะ วิเศษมากจริงๆ
เธอกำลังทำรีซอตโตอัลอามาโรเน่ไง
รีซอตโตอร่อยๆ
ดูสิๆ สูตรเธอเก่าแก่ตั้ง 300 ปี หรืออะไรทำนองนั้น
- เหลือเชื่อไปเลย - โอเค ก็ดีนะคะ แต่...
งั้นวันนี้ก็ไม่ได้ไปทะเลสาบการ์ดาสิ
อ้อ ใช่ ทะเลสาบการ์ดา
ทะเลสาบนั่นมันอยู่ที่เดิม มา 500,000 ปีแล้ว
แต่แอนเจลิน่าจะสอนผมตอนนี้เลย
ไหนๆ ผมก็อยู่ที่นี่ เราทั้งคู่ก็อยู่ที่นี่แล้ว
- เรากำลังสนุกเลย - นี่ พ่อหน้าหล่อ
ถ้าอยากทำเป็น ก็ต้องมาดูสิ
เห็นไหม ผมกลายเป็นพ่อหน้าหล่อไปแล้ว
โอเค จะให้ผมทำยังไงได้ โดนมัดมือชกแล้ว
ไม่รู้แล้วๆ
คุณจะมาช่วยก็ได้นะ ถ้าอยาก
- นั่นสิ ช่วยตอบจดหมายใช่ไหม - ดีไหม
คุณไปตอบจดหมาย ผมทำอาหาร แล้วเรามากินกันทีหลัง...
ได้ประโยชน์กันทั้งคู่
คุณหมั้นกับวิคเตอร์มานานแค่ไหนแล้ว
- เกือบปีแล้วค่ะ - โอ้โฮ
ขอถามได้ไหมว่า ทำไมคุณไม่ใส่แหวนหมั้นล่ะ
อ๋อ ฉันยืนกรานไม่ใส่เองแหละ
เขาง่วนอยู่กับเรื่องร้านอาหารมาก
ฉันเลยรู้สึกว่าไม่จำเป็น
แต่ถึงยังไง ผู้หญิงก็ควรจะใส่แหวนนะ
(จูเลียต เวโรน่า)
(แคลร์ สมิธ ออกซ์ฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษ)
"ฉันไม่ได้ไปหาเขา จูเลียต
ฉันไม่ได้ไปหาลอเรนโซ
แววตาเขาเต็มไปด้วยความเชื่อใจ
ฉันสัญญาว่าจะไปพบเขา แล้วหนีไปด้วยกัน
เพราะพ่อแม่ฉันไม่ยอมให้เราคบกัน
แต่ฉันกลับทิ้งเขา
ที่รอฉันอยู่ใต้ต้นไม้
เฝ้ารอและสงสัยว่าฉันหายไปไหน
ตอนนี้ฉันอยู่เวโรน่า
ฉันจะกลับลอนดอนพรุ่งนี้เช้า ฉันหวาดกลัวเหลือเกิน
ช่วยบอกที จูเลียต ฉันควรทำยังไงดี
หัวใจฉันกำลังแหลกสลาย และฉันก็ไม่รู้จะหันไปพึ่งใครแล้ว
รัก จากแคลร์"
แล้วจดหมายซ่อนอยู่ในนั้น มาตั้งหลายปีเหรอ
ฉันว่าเธอกลับไปหารักแท้แน่
แล้วก็มีลูกด้วยกัน 10 คน
ยังคึกคักร้อนแรง กันทุกคืน
เว้นแต่ว่าเขาจะหัวล้าน พุงพลุ้ย ปล่อยเธอทำงานอยู่คนเดียว
- ฟรานเชสก้า - ฟรานเชสก้า
หรือเธออาจจะอยู่ลอนดอน แต่งงานกับท่านดยุค
แล้วก็มีความสุขตลอดไป แบบฉันนี่ไง
แต่เธอแต่งกับนักบัญชี ไม่ใช่ดยุค
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอกน่า
ฉันว่าตอนเธอหลับนอนกับท่านดยุคนั่น
ทำไมเหรอคะ
เธอคงนึกภาพรักแรกของเธอ ลอเรนโซ
อิซาเบลล่า ฉันต้องตอบกลับไปนะ
งั้นก็จัดการเลย
ราตรีสวัสดิ์นะ เพื่อนๆ
ราตรีสวัสดิ์ ฉันไปแล้วนะ
ราตรีสวัสดิ์นะ โซฟี
ราตรีสวัสดิ์
ไง
ว่าไง
- ขอโทษที่กลับดึกนะคะ - ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล
วันนี้เป็นยังไงบ้าง ดีไหม
- ดีมากเลย - งั้นเหรอ
- ใช่ - ดีแล้วล่ะ
แอนเจลิน่าสอนเป็นยังไงบ้าง
อ้อ ดีเลย เธอสุดยอดมาก เป็นผู้หญิงที่เหลือเชื่อเลย
เธอใช้สัญชาตญาณ ทำอาหารโดยไม่ต้องใช้สูตรเลย
เหลือเชื่อมาก
- เธอชวนผมไปทำอาหารอีกนะ - จริงเหรอ
ใช่ ผมว่าผมคงเรียนรู้อะไร จากเธอได้เยอะเลย
แต่...
ไม่สิ คุณก่อนเลย ขอโทษที
พูดสั้นๆ แล้วกัน ก็แค่...
วันนี้สุดยอดที่สุดเลย
ฉันได้ตอบจดหมาย ที่เขียนขึ้นเมื่อ 50 ปีที่แล้ว
ฉันรู้ว่าอาจส่งไปไม่ถึง แต่แค่เขียนก็รู้สึกดีแล้ว
ผมว่าคุณควรไปใช้เวลา กับพวกเขาให้มากขึ้นนะ
- ทำไมล่ะ - ก็คุณใจรักนี่ ใช่ไหมล่ะ
แล้วก็เพราะมันเหมาะเจาะมาก
ผมเพิ่งโทรคุยกับซินญอร์โมรินี่มา
เขาชวนผมไปงานประมูลไวน์ที่ลิวอร์โน
- ลิวอร์โนเหรอ - ใช่ๆ
งานส่วนตัวมากด้วย ไม่รู้สิ
ถ้าไปเองไม่รู้จะซื้อตั๋วได้ไหม
ผมไปแค่วันสองวันเอง
ถ้าคุณอยากไปด้วย ผมจะลองหา ตั๋ว 2 ใบให้ แต่ไม่แน่ใจว่าจะได้นะ
นั่นสิ
ไปงานประมูลไวน์ในลิวอร์โนน่ะนะ
ใช่ ฟังดูแย่เนอะ ผมรู้ ขอโทษที ผมรู้สึกแย่ชะมัด
ผมรู้สึกแย่จริงๆ คือ...
แค่คิดว่าจะไปก็คิดถึงคุณแล้ว
- เดี๋ยวผมจะรีบกลับนะ - ค่ะ รักษาตัวด้วยนะ
ไว้เจอกัน
- ไปนะ เจอกัน - เจอกันค่ะ
ฟังนะว่าแม่หนูน่าสงสารคนนี้ เขียนไว้ว่ายังไง
"จูเลียต โลกนี้มีอะไร แย่กว่าผู้ชายอีกไหม"
มี ผู้ชาย 2 คน
ขอโทษนะครับ
ขอโทษที่มาขัดจังหวะ พวกคุณใช่เลขาของจูเลียตหรือเปล่า
- ใช่แล้วค่ะ - ดีเลย
ขอถามได้ไหมว่าใครเขียนจดหมายนี้
ถึงคุณย่าของผม แคลร์ สมิธ
ฉันเขียนเองค่ะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะส่งไปถึง
ถึงสิ คนบริติช มักจะอยู่บ้านของตระกูล
อ๋อ วิเศษเลยค่ะ
เพิ่งส่งไปไม่ถึงอาทิตย์เลย
เป็นจดหมายที่ใส่ใจดีมากเลย
คุณคิดยังไงถึงเขียนไปครับเนี่ย
คิดว่าเธอควรได้รับคำตอบน่ะสิคะ
เมื่อ 50 ปีก่อนน่ะใช่ ไม่ใช่ตอนนี้
ขอโทษทีค่ะ ไม่ยักรู้ว่า รักแท้มีวันหมดอายุด้วย
รักแท้เหรอ นี่ล้อผมเล่นหรือเปล่า
คุณนึกภาพออกไหมว่า จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าย่าผมคิดไม่ได้
คุณก็คงไม่มาที่นี่ ซึ่งก็จะดีมาก
คุณมาทำอะไรที่นี่แน่
คุณเป็นพวกสาวอเมริกันขี้เหงา
ที่อยากมีประสบการณ์ ผ่านชีวิตคนอื่นเหรอ
ฉันไม่ได้เหงา ฉันมีคู่หมั้นแล้ว
ขอแสดงความเสียใจ กับเจ้าบ่าวคนนั้นด้วย
ขอโทษนะ
คุณถ่อมาจากลอนดอน เพื่อมาเทศนาฉันแค่นี้เหรอ
เปล่า ผมมาเพราะปล่อยให้ย่า มาคนเดียวไม่ได้ต่างหาก
แคลร์มาที่นี่เหรอ ทำไมล่ะ
ผมก็นึกว่าเรื่องแค่นั้น คุณจะคิดออกซะอีก
โอ๊ย ตายแล้ว
สุดยอดเลย เธอมาตามหาลอเรนโซ
สุดยอดเหรอ
แล้วถ้าลอเรนโซไม่อยากเจอย่า หรือลืมย่าไปแล้ว
หรือป่วยหนัก หรือตายไปแล้ว
ลองสมมติดูขำๆ แบบนั้นแล้วจะยังไงต่อ
ว่าแล้วเชียว
ฉันอยากพบแคลร์ค่ะ
ผมก็ฝันอยากเล่นให้ทีมแมนฯ ยู แต่ผมเตะบอลห่วย
ไม่คิดเหรอว่าเธออยากเจอฉัน
ผมคิดว่าย่าคงไม่สนใจอยากพบผู้หญิง
ที่พูดว่า "โอ๊ย ตายแล้ว" กับ "สุดยอด" ในประโยคเดียวกันหรอก
ย่าครับ ที่นี่จะปิดแล้ว เราไปกันเถอะ
ขอโทษนะคะ แคลร์ใช่ไหม สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อโซฟีนะคะ และ...
ฉันเป็นคนเขียนจดหมายถึงคุณ
จดหมายจากจูเลียตเหรอ
ตายจริง ขอบคุณนะจ๊ะ
ขอบคุณ แต่รู้ได้ยังไงว่าเราอยู่นี่
- ที่จริงหลานชายคุณมาหาฉันน่ะค่ะ - งั้นเหรอ
เรื่องของเรื่องก็คือ
- ผมคิดว่าเราควร... - เขาน่ารักมากเลยค่ะ
มีเสน่ห์มาก
เขาคิดว่าคุณอาจจะอยากพบฉัน
ช่างใส่ใจไม่สมเป็นหลานเลยนะ
อ๋อครับ ก็ดูจากสถานการณ์แล้ว
ดูจะหยาบคายถ้าจะไม่มาพบ ผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุ
- ให้ย่าต้องถ่อมาถึงที่นี่ - โอเค
ชาร์ลีไม่ชอบใจ ฉันก็เลยยิ่งสนุกกว่าเดิม
เราว่าจะไปดื่มไวน์กัน ไปด้วยกันไหม
ห้ามเด็ดขาด
- อะไรกัน - ไม่ได้ครับ
วันนี้เหนื่อยมากแล้ว เหนื่อยเกินพอ
- โอเค หลานรัก นอนหลับให้สบายนะ - แต่ผม...
แถวนี้เราไปร้านไหนได้บ้างจ๊ะ
ฉันมีที่เหมาะๆ อยู่พอดีเลยค่ะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณมาที่นี่จริงๆ
ตอนนั้นฉันเรียนศิลปะอยู่ที่ทัสกานี พักอยู่กับครอบครัวหนึ่งนอกซีเอนา
พวกเขามีลูกชายคนหนึ่ง ลอเรนโซ เป็นรักแรกพบของฉันเลย
เขามีดวงตาสีฟ้าที่อ่อนโยน
เขาชมว่าฉันสวยมากด้วย
"คุณเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก"
คุณก็ยังสวยไม่สร่างเลยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
แล้วเขาก็ให้แหวนนี่กับฉัน
เราอยากแต่งงานกัน แต่ฉันต้องกลับไปสอบที่อังกฤษ
และพ่อแม่ฉันคงไม่ยอมแน่ ฉันเกิดกลัวขึ้นมา แล้ว...
ฉันก็เลยหนีไป
ตอนนี้
สิ่งที่ฉันอยากทำมากๆ คือ...
บอกเขาว่าฉันขอโทษที่ขี้ขลาด
แค่ส่งการ์ดหรือจดหมายมันง่ายเกินไป
คุณเลยมาตามหาลอเรนโซสินะคะ
ใช่ และฉันว่าฉันรู้ด้วย ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ที่ไหนคะ
ที่บ้านไร่ใกล้ๆ ซีเอนา
ชาร์ลีจะขับรถพาฉันไปพรุ่งนี้
เพราะผมไม่อยากให้ย่าโบกรถไปหรอกนะ
เขาคิดว่ามันเป็น การทำพลาดครั้งใหญ่น่ะ
เพราะคุณไม่โรแมนติก
- เอาซะเลยน่ะสิ - ไม่เลยครับ
ไม่เลย เพราะผมมองโลก ตามความเป็นจริงไงครับ
เปล่า เพราะคุณเป็นคนอังกฤษต่างหาก
เย็นชาไร้หัวใจ
อ๋อครับ แล้วใครเป็นคนเขียน โรมิโอกับจูเลียตล่ะ
วิลเลียม เชกสเปียร์ ศิลปินเอกของอิตาลีไง
เพี้ยนกันหมด ทั้งโต๊ะเลย
โซฟี ที่รัก
ราตรีสวัสดิ์ ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ
ขอบคุณค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ทุกคน
- ไว้เจอกันนะ - ราตรีสวัสดิ์
ชาร์ลี ไปกัน
- ราตรีสวัสดิ์ ทุกคน - โชคดี
- ไปนะครับ - ไปนะคะ
ถ้าเธอได้เจอโรมิโอคนนั้น คงวิเศษน่าดูเลยนะคะ
นึกภาพดูสิ ได้เจอกัน 50 ปีให้หลัง ทั้งหมดก็เพราะคุณเจอจดหมายนั่น
เอาไปเล่าให้ใครฟังก็คงไม่มีคนเชื่อ ถ้ามันไม่ใช่ความจริง
เดี๋ยวก่อนค่ะ
- อ้าว ให้ตายสิ ตามมาเฉย - ขอโทษทีค่ะ
ขอฉันไปหาลอเรนโซด้วยคนได้ไหม
ไปกับเราเหรอ
แล้วคู่หมั้นคุณล่ะ
คุณอยู่ในเมืองแห่งความรักแท้ๆ แต่ดันอยากไปกับเราเนี่ยนะ
ใช่ค่ะ เพราะเขายุ่งอยู่ และฉันว่าง
- ถ้าไม่เป็นการก้าวก่ายเกินไป - ไม่จ้ะ ไม่ก้าวก่ายเลย
ฟังนะคะ ฉันแค่...
- ฉันมีอะไรอยากบอกคุณก่อน - ไม่เห็นเป็นอะไรเลย
ก็ไม่ใช่ว่าฉันทำไป แบบไม่หวังอะไรหรอกนะคะ
ตอนแรกฉันก็แค่อยากตอบจดหมายคุณ
แต่ตอนนี้ฉันคิดว่า คุณกำลังทำสิ่งที่วิเศษมาก
และฉันอยากเอาไปเขียนบทความ
- ถ้าคุณไม่ว่าอะไร - นักข่าวนี่เอง
ย่าครับ มีนักข่าวพยายาม จะละลาบละล้วงชีวิตส่วนตัวเรา
ชาร์ลี ไม่เอาน่า ไม่ใช่ความลับระดับชาติสักหน่อย
ฉันไม่ใช่นักข่าวค่ะ ก็อยากเป็นอยู่นะคะ แต่...
คุณคิดว่าเรื่องของย่า เป็นใบเบิกทางล่ะสิ
ฉันว่ามันเป็นเรื่อง ที่ควรค่าแก่การเล่า
ฉันยินดีให้เธอมาด้วยจ้ะ
- จริงเหรอคะ - จริงสิ แน่นอน
ยินดีสุดๆ
(สุดยอดเลย แคลร์มาที่นี่ล่ะ)
(เธอคือคนที่ฉันเขียนจดหมาย ตอบกลับไปในนามจูเลียตไง)
(ไว้เล่ารายละเอียดให้ฟังนะ)
(จุ๊บๆ จากโซฟี)
คุณใช้เวลากับลอเรนโซมากแค่ไหนคะ
ทุกวินาทีที่ทำได้เลยล่ะ
ฉันจะไปหาเขาหลังเลิกเรียน ที่ไร่ที่เขาทำงานอยู่
เราจะนั่งใต้ต้นไม้แล้วแบ่งกันกิน
ขนมปังใส่มะเขือเทศกับน้ำมันมะกอก
- โรแมนติกจังค่ะ - ใช่
นั่งกับดินกินกับทราย มันโรแมนติกตรงไหนกัน
- ถามจริง - ดินน่ะเหรอ
เขารักโลกใบนี้มากเลย
เขาชอบคุยกับฉันเรื่องสายฝน และ...
สายน้ำใสไหลเย็น
เราเดินกันเป็นไมล์ๆ
นอนบนหญ้าแห้ง
ฉันยังคงจดจำ
กลิ่นเหงื่อที่หอมหวาน ของเขาได้อยู่เลย
โอเคๆ ย่าครับ เราเห็นภาพแล้ว
คุณคงรู้สึกเหมือนกำลังจะได้เจอ เนื้อคู่ที่หายจากกันไปนานสินะคะ
ใช่จ้ะ
เนื้อคู่ย่าคือคุณปู่ผม อย่าทำเหมือน ผมไม่ได้นั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้สิ
โอเค ขอโทษที แค่...
ฉันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
ชาร์ลีเหมือนสามีฉันเป๊ะ
ขี้สงสัยทั้งคู่
สามีฉันยืนกรานตลอด ว่าความรักเป็นแค่ฮอร์โมน
แต่ลึกลงไป เขามีหัวใจ ที่อบอุ่นและทุ่มเท
ชาร์ลีก็เหมือนกันเป๊ะ
เล่าเรื่องคู่หมั้นให้ฉันฟังทีสิ
วิคเตอร์
ว่าไงจ๊ะ
- วิคเตอร์เป็นเชฟมือทอง - โอ้โฮ
เขากำลังจะเปิดภัตตาคารในนิวยอร์ก
เราถึงได้มาที่นี่
มาพบผู้ที่จะจัดหาวัตถุดิบให้เขา
ตอนนี้เขาอยู่ที่งานประมูลไวน์ ในลิวอร์โน
ฟังดูน่าสนุกนะ
สำหรับเขา ก็ใช่ค่ะ
แล้วพ่อแม่เธอชอบเขาไหม
ค่ะ พ่อฉันชอบเขามาก
แม่ทิ้งเราไป ตอนฉัน 9 ขวบ
โถ ตายจริง
ฉันเสียใจด้วยนะ
ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องมันนานมากแล้ว
ชะลอหน่อยๆ
ย่าจะเอายังไงต่อครับ
กดกริ่งน่ะสิ
ถ้าภรรยาเขามาเปิด แล้วเกิดหึงโหดขึ้นมาล่ะ
ย่าก็
ฉันก็คงปลื้มใจ
ฉันกลัวว่าเขาจะจำฉันไม่ได้มากกว่า
ใช่ งั้นกลับบ้านกันเถอะครับ ก่อนที่ทุกอย่างจะจบด้วยน้ำตา
ไปเถอะน่า ไม่มีใครอยู่หรอก
ฉันจะไปดูข้างหลังนะคะ
เราพยายามกันถึงที่สุดแล้ว
ไม่เห็นต้องยืดเวลาผิดหวังออกไปเลย
ครับ
สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
คุณใช่ลอเรนโซ บาร์โตลินีหรือเปล่า
ใช่ ผมเอง
สวัสดีครับ ผมชาร์ลี ไวแมน
นี่ย่าผม แคลร์
- ส่วนนี่โซฟี - สวัสดีค่ะ
ฉันแคลร์ จำฉันได้ไหม
แคลร์
นี่ไม่ใช่เขา
แน่ใจเหรอคะ
มองตาก็รู้
ขอโทษที่มารบกวนนะคะ
ขอถามให้แน่ใจก่อน
ตอนช่วงหน้าร้อนปี 1957 คุณจำได้ไหมว่าคุณทำอะไร
ฉันไม่มีวันลืมหน้าร้อนปี 1957 หรอก ฉันได้เจอสาวสวยที่สุดในโลก
ผมสีบลอนด์ยาว
เราแต่งงานกันปีนั้น
ฉันขอสาปแช่งยัยนั่น
- อ้าว ไม่นะ - อ๋อครับ
ฉันขอสาปดวงตาเธอ ฟันเธอ หนวดเธอด้วย
ว่าแต่ถามทำไม
จะมาทำให้นึกถึงความทรงจำ ที่เลวร้ายแบบนั้นทำไม
ไปได้สวยนะ
เราพยายามแล้วนี่นะ ย่าครับ ผมเสียใจด้วยจริงๆ
นี่คุณพูดจริงๆ เหรอ
ถ้าผมรู้ว่าคำถามนั่น หมายความว่ายังไง
ผมก็อาจจะพยายามตอบนะ
คงไม่ได้มีลอเรนโซ บาร์โตลินี คนเดียวในทัสกานีหรอก
เป็นคนเดียวที่อยู่แถวนี้นี่ เพราะงั้น...
ย่าไม่ได้บินมาถึงนี่ เพื่อยอมแพ้ง่ายๆ
แล้วย่าจะทำอะไรล่ะครับ
จะเคาะประตูถามหาลอเรนโซทุกบ้านเหรอ
จะมีสักกี่คนเชียว
มี 74 คนเหรอ
ลอเรนโซ บาร์โตลินี 74 คน แล้วยังจะไปตามหาเนี่ยนะ
ไม่มีทาง เราจะกลับบ้านกัน พรุ่งนี้เช้า
ไม่เอาสิ ชาร์ลี ใจเย็นก่อนได้ไหม โซฟี เธอคิดยังไง
ย่าครับ ถามแบบนั้นหมายความว่ายังไง เธอคิดซะที่ไหนล่ะ
เธอเป็นคนต้นคิดเรื่องนี้นะ
มันจบแล้ว พอแค่นี้ เราหาเขาไม่เจอแล้ว
ปิดม่าน ลงจากเวทีได้
- โซฟี - ฟังนะคะ นี่มันงานฉัน
ฉันหาข้อมูลต่างๆ
เราสามารถตีวงให้แคบลงได้เยอะมาก
ด้วยวิธีการตัดตัวเลือก และใช้หลักตรวจสอบพึงระวัง
ซึ่งจำเป็นต้องรวบรวม ข้อเท็จจริงเพิ่มเติมก่อน
"แม่สาวสุดยอดคนจริง" รู้จักใช้ หลักตรวจสอบพึงระวังด้วยเหรอเนี่ย
ขอล่ะ ฉันจบจากบราวน์ วิชาเอกคู่ วิชาโทภาษาละติน
เพี้ยนไปแล้ว บ้าไปกันใหญ่
ชาร์ลีๆ หลานอยากว่ายน้ำไม่ใช่เหรอ
- เราคุยงานกันอยู่ ไปสิ - นี่มันบ้าสุดๆ ไป...
คุยงานๆ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
น่าขำสิ้นดี
เขาก็พอเป็นอาหารตาอยู่นะ
ใช่ไหมล่ะ
เอาล่ะค่ะ คุณแน่ใจเหรอว่า ลอเรนโซไม่มีทางย้ายไปที่อื่น
เขารักที่นี่จะตาย ฉันค่อนข้างแน่ใจนะ
ขอยืมได้ไหมคะ
ลอเรนโซที่เราตามหา
เธอแน่ใจเหรอว่า...
มีเวลาไปตามหาทั้งหมดนี่
ไง เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี คุณล่ะคะ
รู้อะไรไหม ผมเพิ่งได้เห็น สุดยอดการประมูลไวน์โซแตร์น
ที่น่าตื่นตาที่สุด
งดงามมาก เหลือเชื่อเลย
เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี ตอนนี้อยู่ที่ซีเอนา
หา ซีเอนาเหรอ
- ไปทำอะไรที่ซีเอนา - ฉันกำลังเขียนบทความน่ะ
เราออกมาผจญโลกนิดหน่อย
ตามหาคนที่แคลร์รู้จัก เมื่อ 50 ปีก่อน
ที่รัก คืออย่างนี้นะ
ตอนนี้ผมไม่สะดวกคุยเท่าไร กำลังยุ่งๆ อยู่ในงานประมูล
แต่ผมก็ดีใจนะที่คุณโทรมา
เพราะผมว่าจะโทรหาคุณพอดี
แต่โอกาสพวกนี้ที่นี่
มันสุดยอดมากจริงๆ
ผมคงต้องอยู่จนถึงวันศุกร์
ผมอยู่ได้ไหมหรือควรล้มเลิก ผมก็รู้สึกแย่ แต่...
ไม่เป็นไร อยู่เลยค่ะ ฉันก็คง ต้องใช้เวลาจนถึงวันศุกร์เหมือนกัน
ดีเลย วันศุกร์นะ โอเคเนอะ ได้ประโยชน์กันทั้งคู่ โอเค ไปก่อนนะ
แคลร์
ฉันว่างแล้วค่ะ
- ว่างทำอะไร - เธอจะมาด้วย
- เธอจะมากับเรา - มากับเราเหรอ เยี่ยมไปเลย
เยี่ยมจริงๆ วิเศษไปเลย
(แคลร์มั่นใจมาก เราเจอลอเรนโซคนแรก)
(เขาไม่ใช่คนที่เราตามหา)
(เขาพูดภาษาอังกฤษ อ้างว่ารู้จักสาวสวยผมบลอนด์)
(แต่เขาแต่งงานกับเธอ จบข่าวเลย)
(ดูท่าชีวิตคู่จะมีแต่ปัญหา)
น่าเสียดายที่ผมไม่ใช่ลอเรนโซ ที่คุณตามหาอยู่
ถ้าไม่เจอเขา
ก็กลับมานะ
ผมจะทำปลาให้ทานเป็นมื้อเย็น
- โอเคนะ - โอเคค่ะ
ขอบคุณค่ะ
โชคดีนะ
ขอบคุณค่ะ
- ไม่ใช่คนนี้ - ผมบอกแล้ว
ตายแล้ว ไม่ใช่อย่างแรง
ถ้าเป็นคนนี้ก็ดีนะครับ คุณย่า
จากเด็กที่ทำงานในไร่ ไต่เต้ากลายมาเป็นเจ้าของไร่เอง
แถมย่าไม่ต้องทนลำบากมากับเขาด้วย
ชีวิตก็ลำบากหมดแหละ
น่าเสียดายที่ไม่ใช่ผม
จริงค่ะ
ถ้าเป็นผมคงไม่มีวันปล่อยคุณไป
เชื่อผมเถอะ
ขอบคุณค่ะ
- ไปก่อนนะคะ - ลาก่อนครับ
คุณเป็นอะไรกับผู้ชายอิตาลีเนี่ย หลงคุณหัวปักหัวปำทุกคน
น่าเสียดายนะ อยู่ที่นี่ผมอาจจะมีความสุข
มีความสุขเหรอ หลานคุณพูดว่ามีความสุขงั้นเหรอคะ
ก็บอกว่า "อาจจะ" ไง
อย่าได้ใจไป ผมมีภาพลักษณ์ต้องรักษานะ
ชาร์ลี
เล่าเรื่องตอนทำงานทนายอาสา ให้โซฟีฟังสิ
ผมว่าเธอคงไม่สนใจมั้งครับ คุณย่า
- ลองดูสิ - ก็งานทำนองนั้นแหละ
ว่าความให้คนที่แก้ต่างให้ตนไม่ได้ รักษาสิทธิมนุษยชน ช่วยผู้ลี้ภัย
คุณดูแปลกใจนะ
แปลกใจสุดๆ
ไม่นึกว่าคุณจะเป็นพวกใจบุญ ชอบช่วยเหลือคนเลย
งั้นเหรอ
แล้วคุณคิดว่าผมเป็นคนแบบไหนล่ะ
ก็คิดว่าน่าจะพวกจบออกซ์ฟอร์ดหัวสูง
แต่พอคุณพูดขึ้นมาแล้ว ทนายใจบุญหลงตัวเองก็ได้อยู่
คุณคงมองคนไม่เก่งสินะ
แต่เธอทำงานตรวจสอบข้อมูลนะ ชาร์ลี
โอเค
- ย่าไปนอนแล้วนะ - โอเคครับ
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ฝันดีค่ะ
- ให้ผมไปส่งที่ห้องไหม - อยู่กันดีๆ ล่ะ
ย่าคุณสุดยอดเลย
ครั้งนี้ผมเห็นด้วยที่คุณใช้คำนั้น
แหม ปลื้มใจจัง ขอบคุณที่เห็นด้วยนะ
ยินดีอย่างยิ่ง
งั้นก็ ไปนอนกันเลยดีไหม
ขอโทษที ผมพูด...
ผมก็อยากนั่งดื่มไวน์กาปาร์โซ ให้หมดขวดอยู่นะ
ไม่ ไปนอนเถอะค่ะ คุณควรไป ฝันดีนะคะ ชาร์ลี
นั่นสิ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
ขอโทษด้วยนะ ผมนี่เสียมารยาทจัง
ฉันก็คิดแบบนั้นมา ตั้งแต่ตอนเจอคุณครั้งแรกแล้ว
ใช่ ผมก็ไม่รู้ว่ามันยังไง แต่...
ดูเหมือนคุณจะดึงด้านแย่ๆ ของผมออกมา
- เป็นความผิดฉันสินะ - ความผิดคุณทั้งหมดเลย
คุณเป็นคนตอบจดหมายเฮงซวยนั่น
ยังไงก็เถอะ ให้ผมเดินไปส่งคุณที่ห้องได้ไหม
คือผมไม่ใช่...
คนเย็นชาเย่อหยิ่งชอบทำลายความสุข ของคนอื่นแบบที่คุณคิดว่าผมเป็นหรอก
ค่ะ แล้วฉันก็บังคับให้คุณเถียงว่า รักแท้เป็นเรื่องไร้สาระสินะ
อันนั้นผมผิด
ผมแค่เป็นห่วงย่าจริงๆ
ย่าอาจจะดูไม่วิตกกังวล แต่...
ชีวิตย่าไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเลย
ผมไม่ควรเป็นห่วงหรอกเหรอ
เปล่าค่ะ แต่ฉันสังหรณ์ว่า จะมีเรื่องดีๆ เดี๋ยวคุณก็รู้
ขอให้ลางสังหรณ์คุณถูกแล้วกัน
ซินญอราแคลร์
ซินญอร์บาร์โตลินี
จำฉันได้ไหมคะ ฉันแคลร์ สมิธ
ใบหน้าอันงดงามของคุณ
ช่างคุ้นเคย
สายัณห์สวัสดิ์นะ
(ซีเอนา อาเรซโซ)
มันยังไม่จบนะคะ
แน่นอนจ้ะ ที่รัก
ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีครับ - ว่าไงคะ
ไงคะ แคลร์ไม่มาด้วยเหรอ
ไม่ๆ ย่ารีบเข้านอนไปแล้วน่ะ
ผมว่าจะมาชวนคุณไปทานข้าว แต่...
ฉันอยากเริ่มลงมือเขียนบทความแล้วน่ะ
เป็นยังไงบ้างล่ะ
ก็โอเคอยู่
เขียนถึงผมด้วยไหม
ก็อาจจะ ทำไมคะ
- ขออ่านหน่อยสิ - ล้อกันเล่นหรือไง
เถอะน่า แค่นิดเดียว
ห้ามเด็ดขาด
แล้วผมจะแน่ใจได้ยังไง ว่าเขียนถึงผมดีหรือเปล่า
ดีอยู่แล้ว เชื่อฉันเถอะ ดีมาก
หมายความว่าอะไรล่ะนั่น
หมายความว่าราตรีสวัสดิ์นะ ชาร์ลี
- ราตรีสวัสดิ์ - โอเค
ไปสิ
ราตรีสวัสดิ์
อะไรเล่า โอเค
นี่มัน...
สถานการณ์แบบที่คุณพูด
ปากอย่างใจอย่างหรือเปล่า
ไม่ใช่
นั่นสินะ
- งั้นฝันดีนะ - ฝันดี ชาร์ลี
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
คุณย่าอยากนอนตื่นสายน่ะ
เธอสบายดีหรือเปล่า ต้องการอะไรไหม
ไม่ต้องการหรอก ย่าหนังเหนียวจะตาย
สตรีเหล็กเลย
ไหนๆ ก็มาที่นี่แล้ว ผมว่าจะไปชมวิวซีเอนาหน่อย
ก็เป็นความคิดที่ดีนะคะ
คุณคงอยากเขียนต่อล่ะสิ
ก็...
ทำงานๆ สินะ
เป็นนิสัยที่น่าชื่นชมดี
ก็ได้ เชิญเขียนต่อเลยครับ
ชาร์ลี
ไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้วนี่นะ
ฉันก็ไม่อยากชมคุณหรอกนะ แต่...
ที่คุณยอมทำเพื่อแคลร์ขนาดนี้
มันน่ารักมาก และฉัน...
ฉันคิดว่าคุณคงอยากไปเที่ยววันหยุด ที่อื่นมากกว่า เพราะงั้น...
คุณอาสามาเอง หรือพ่อแม่คุณวานให้มาคะ
พวกท่านมีส่วนยังไง
ผมก็อยากคิดว่าพวกท่าน อยู่ในที่ที่ดีๆ นะ
พ่อแม่ผมเสียไป ในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตอนผมอายุได้ 10 ขวบ
ฉันเสียใจด้วยค่ะ
ตายจริง ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ขอบคุณนะ โซฟี ผมซาบซึ้งใจมาก
ช่วงนั้นทำใจลำบากมาก
คุณย่าต้องเสียลูกชายไป
ส่วนผมก็เสียพ่อแม่ไป
ผมเลยไม่ค่อยเชื่อ เรื่องตอนจบแบบมีความสุขล่ะมั้ง
แต่แล้วคุณย่าก็เข้ามา
รับเด็กหัวร้อนกวนประสาทไปเลี้ยงดู
แล้วทำให้ผมกลายเป็น คนไม่น่าคบหาอย่างทุกวันนี้
แล้วคู่หมั้นคุณ ไม่เริ่มเหงาแล้วเหรอป่านนี้
ตอนนี้วิคเตอร์กำลังสนุกสุดชีวิตเลย
ฉันว่าเขาคงไม่สังเกตด้วยซ้ำ ว่าฉันไม่อยู่ด้วย
แล้วคุณล่ะ
คุณไม่มีแฟนเหรอ
เรื่องมันยาวมากน่ะ
งั้นเหรอ ก็ไม่แปลกใจเท่าไร
ผมไม่ได้เจอแพทริเซียมาเป็นปีแล้ว
แล้วคุณเลิกกับเธอเหรอ
นี่จะบอกว่าผมน่าจะโดนทิ้ง มากกว่าเป็นคนทิ้งเหรอ
อาจจะอย่างนั้น
แต่ผมก็เลิกกับแพทริเซียจริง ครั้งนี้น่ะนะ
โอเค พอแล้ว
โอเค พอได้แล้วน่า
- โซฟี... - พอแล้ว
คุณเขียนเก่งนะเนี่ย
ขอบคุณค่ะ
ไม่นะ เขียนได้ดีมากจริงๆ
ทำไมคุณดูแปลกใจจัง
ทำไมไม่เคยเอางานเขียน ให้ใครอ่านเลยล่ะ
- ไม่เคยรู้สึกว่ามันสมบูรณ์แล้วน่ะ - ทำไมล่ะ
คงเพราะฉันเป็นพวก บ้าความสมบูรณ์แบบมั้ง
พูดอีกอย่างคือ "ใจไม่กล้าพอ"
ฟังนะ ไม่มีอะไรที่คุณต้องกลัวเลย
คุณไม่ใช่ผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริงหรอก เป็นนักเขียนมากกว่า
- ทำเพื่ออะไรเนี่ย - ฉันไม่ได้ปอดแหกสักหน่อย
และผมก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษ
เราควรกลับไปหาแคลร์ได้หรือยัง
เอาสิ ยังต้องไปหาลอเรนโซอีกหลายคน
โอเค
เราควรกลับไปหาแคลร์กันได้แล้ว
ผมชื่อลอเรนโซ บาร์โตลินี
เอาเขาไปเลย ฉันยกให้
ผมเองลอเรนโซ บาร์โตลินี
พ่อชื่อลอเรนโซ บาร์โตลินี
โอ้โฮ
ผมชื่อลอเรนโซ บาร์โตลินี
รู้ไหมคุณเหมือนอะไร เหมือนตระกูลโรมิโอกับจูเลียตเลย
หมายถึง อ๋อ อย่างน้อยผมก็ไม่ใช่โรมิโอ
- นั่นมันคำพูดถ่อมตัวแห่งศตวรรษเลย - ไม่ๆ เพราะว่า...
ถ้าผมเจอรักแท้ ผมจะไม่ยืนทื่อมะลื่อเหมือนคนโง่
แล้วมัวกระซิบกระซาบอยู่ในสวน
แต่ผมจะไปคว้าตัวเธอมา จากระเบียงให้มันจบๆ
คุณเชื่อเรื่องโชคชะตาไหม
คุณล่ะ
ฉันว่าฉันเชื่อนะ
โชคชะตาพาฉันมาอยู่ที่นี่ ณ ตอนนี้
พามาเจอแคลร์
แน่ล่ะ พามาเจอแคลร์
ถนนเส้นนี้แหละ
นั่นไงเลข 2 บ้านเลขที่ 2
สวัสดีครับ
สวัสดีจ้ะ
มาหาลอเรนโซ บาร์โตลินีเหรอครับ
- จ้ะ - ครับ รู้เหรอครับว่าเขาอยู่ไหน
ผมกลัวเรื่องนี้ที่สุดแล้ว
- ชาร์ลี ยังไม่รู้เลยว่าใช่เขาไหม - หวังว่าจะไม่ใช่แล้วกัน
ยังไงก็ตาม พอแค่นี้แหละ
- พอกันที - ไม่ ไม่ใช่แค่นี้สิ
แล้วจะหยุดเมื่อไหร่
ขึ้นไปหาบนเขาอีกลูก หรือเสาะหาทั้งประเทศล่ะ
ไม่เอาแล้ว จบแค่นี้พอ
ใกล้ๆ นี้ยังมีลอเรนโซคนอื่นๆ อีกนะ
ไม่อยากให้จบแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
นี่ไม่ใช่นิยายสุดบรรเจิด
- ที่จะได้จบแบบบรรเจิด - พอเถอะ ชาร์ลี
- นี่มันชีวิตจริง ชีวิตของย่าผม - นี่มันไม่ใช่...
ชาร์ลี มันไม่ได้เกี่ยวกับนิยายเลย
ไม่ ย่าเสียผู้ชายคนนี้ไปแล้วหนหนึ่ง
คุณจะให้ย่าเสียเขาไปอีกกี่ครั้ง
รู้ไหม ผมไม่ได้หวังให้คุณเข้าใจ
เพราะคุณไม่รู้จัก การสูญเสียที่แท้จริงหรอก
หลานคิดผิดแล้ว
แม่ของโซฟีหนีไปตอนที่เธอยังเด็ก
มันไม่เหมือนกันนะครับย่า
ต่างกันเยอะ
หลานพูดถูก
แต่...
แม่ของโซฟีเลือกที่จะทิ้งเธอไปเอง
แต่หลานรู้เสมอว่าพ่อกับแม่รักหลาน
เข้ามาได้ค่ะ
ไงคะ
โถ ที่รัก
ฉันแค่อยากมาดูว่าเธอโอเคหรือเปล่า
โอเคค่ะ
- แคลร์ ฉันขอโทษจริงๆ ถ้าทำให้... - ไม่เลย
ทุกๆ นาทีเป็นช่วงเวลาที่พิเศษมาก
ที่รัก
ฉันหวีผมให้นะ
หนึ่งในความเพลิดเพลิน ที่สุดของชีวิต คือการมีคนมาหวีผมให้นี่ล่ะ
ชาร์ลี ไปขอโทษเธอซะ
มองตาด้วย ชาร์ลี
แบบสำนึกผิดด้วยนะ
โซฟี
- ขอบคุณค่ะ - ผมว่า...
มองตาด้วย
ย่าครับ ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ
ก็พิสูจน์สิ
ผมขอโทษจริงๆ จากใจ โซฟี
มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว
ดีมาก
โซฟี
ฉันอยากดื่มอวยพร
ขอบคุณค่ะ
ฉันอยากขอบคุณเธอ
ที่ยอมทำสิ่งที่วิเศษ ให้กับคนแปลกหน้า
ฉันจะไม่มีวันลืมเลย
ผมก็เหมือนกัน
2-3 วันที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลา ที่วิเศษมาก จริงๆ นะคะ
ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไง ที่ยอมให้ฉันติดสอยห้อยตามมาด้วย
ฉันว่าเธอทำมากกว่าติดสอยห้อยตามอีก
ขอดื่มให้กับคนที่เรารัก ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน
- นอนด้วยคนได้ไหม - เชิญเลย
ผมขอโทษนะ โซฟี
ตอนเด็กๆ ฉันเคยนอนดูดาว ในช่วงฤดูร้อน
"จะกริ่งใจว่าดาราคือดวงไฟ
จะข้องใจว่าตะวันไม่อยู่นิ่ง"
"จะกังขาว่าสัจธรรมนั้นไม่จริง
ขอหนึ่งสิ่ง อย่าสงสัยในรักเอย"
คิดว่าเขายังอยู่ไหม
- ลอเรนโซน่ะ - คิดสิ
เขาต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง
แล้วผมผิดไหม ที่ยืนกรานให้ย่าล้มเลิก
ไม่หรอก
จะเที่ยวตามหาตลอดไปไม่ได้นี่นะ
ถึงจุดหนึ่งก็ต้องหยุด
งั้นทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนตัวเอง เป็นเด็กนักเรียนในวันอาทิตย์เลย
เกือบจะพรุ่งนี้แล้ว และผมก็ไม่อยากไปเลย
ฉันก็เหมือนกัน
ทั้งๆ ที่ฉันชอบไปโรงเรียนตลอด
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
ขอบคุณค่ะ
- หลับสบายดีไหม - สบายดี คุณล่ะ
อ๋อ ก็ดีเลย ขอบคุณนะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- เป็นยังไงบ้างคะ - อรุณสวัสดิ์จ้ะ
วันนี้อากาศดีจัง
โซฟี ไปนั่งข้างหน้าได้ไหมจ๊ะ
ฉันอยากยืดแข้งยืดขาหน่อยน่ะ
โอเคค่ะ
เยี่ยมไปเลยจ้ะ
เมื่อคืนฉันมองดาวจากในห้อง มันสวยมากเลย
ดูสิ ไร่องุ่นนั่น
นั่นไวน์โปรดของเราเลย
เลี้ยวเข้าตรงนี้ แล้วดื่มลากันหน่อยไหม
ก็ได้นะ
(กาปาร์โซ)
ชาร์ลี หยุดรถก่อน
ย่าครับ มีอะไรเหรอ
นั่นลอเรนโซ
ใคร
เด็กนี่น่ะเหรอ
เอาล่ะ ผมว่าย่าหลบแดด เข้าร่มก่อนดีไหมครับ
ขอโทษนะคะ
คุณรู้จักลอเรนโซ บาร์โตลินีไหมคะ
ผมชื่อลอเรนโซ บาร์โตลินี
โซฟี ผมคิดว่านี่...
- คุณรู้จักลอเรนโซ บาร์โตลินีไหม - ฉันถามแล้ว เขาว่า...
ผมคือลอเรนโซ บาร์โตลินี
ใช่ด้วย
พระเจ้า โซฟี นี่หลานเขา
- มีอะไรให้ช่วยไหม - ครับ
เรามาตามหาลอเรนโซ บาร์โตลินี
ผมนี่แหละ ลอเรนโซ บาร์โตลินี
- คนนี้ก็ลอเรนโซ - คุณพ่อคุณก็ชื่อลอเรนโซหรือเปล่า
ครับ เขาออกไปขี่ม้า แล้วให้ผมช่วยอะไรไหม
ขอโทษทีครับ เราเสียมารยาทมากเลย
- ผมชาร์ลี ไวแมน - ฉันโซฟีค่ะ
ลอเรนโซ นี่ก็ลอเรนโซ
เราเดินทางมาตามหาพ่อคุณไกลทีเดียว
คือคุณย่าผม แคลร์ รู้จักเขา
ชาร์ลีๆ ไปกันเถอะ
รีบไปเถอะ
แป๊บนะครับ
ขอตัวเดี๋ยวนะคะ
ย่าครับ ลอเรนโซอยู่ที่นี่
เขาออกไปขี่ม้า เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว
งั้นก็รีบไปก่อนที่เขาจะกลับมาเถอะ
ย่าครับ เราถ่อมาตั้งไกลนะ
- ไม่เอาสิครับ - ย่าทำตัวน่าขันจริงๆ
เหลวไหลไร้สาระที่สุด
เขารู้จักย่าตอนย่าอายุ 15
ตอนยังเด็ก
เด็กสาวคนนั้นไม่อยู่แล้ว
พระเจ้าช่วย
แคลร์เหรอ
ใช่ค่ะ
พระเจ้า
ผ่านมาหลายปีเหลือเกิน
ใช่ 50 ปีแล้ว
คนสวยของผม
ขอผมพูดอะไรสักหน่อย
ผมไม่รู้เลยว่า จะบรรยายความรู้สึกยังไงดี
เมื่อเช้า ผมไปขี่ม้าในฐานะชายแก่
และกลับมาเป็นหนุ่มวัยรุ่นอีกครั้ง
ผมมีความสุขมากที่ทุกคนได้พบกัน
แคลร์ กับหลานชายของเธอ ชาร์ลี
และเพื่อนผู้น่ารักของพวกเขา โซฟี
แคลร์ที่รักของผม
คุณบอกผมว่าคุณเสียแจ็คไป
และคุณรู้ว่าผมก็เสียโรซ่าไป
ใช่
แต่โชคชะตาอยากให้เราพบกันอีกครั้ง
ขอให้ครอบครัวบาร์โตลินี สุขภาพแข็งแรง
แด่ครอบครัวบาร์โตลินี
ฉันขอโทษนะที่มาช้าไป
ไม่เลย
ถ้าเป็นเรื่องความรักน่ะ ไม่มีคำว่าสายไปหรอก
โชคไม่ดีเลยเนอะ
ละทิ้งความหวังไปหมดแล้ว แต่จู่ๆ เขาก็ขี่ม้าขาวเข้ามาในวินาทีสุดท้าย
เล่าให้ใครฟังก็คงไม่เชื่อ
สัญญากับผมหน่อย
ว่าจะเขียนเรื่องนี้ให้จบ
งั้นก็คงจบแค่นี้สินะ
และผมก็เสียใจที่มันจบแล้ว
ฉันก็ด้วย
โซฟี ผม...
ผมไม่น่าจูบคุณเลย ผมล้ำเส้นเกินไป
คุณหมั้นแล้ว และ...
ได้เวลาไปแล้วล่ะ
ลาก่อน ชาร์ลี
ฉันจะคิดถึงคุณ
ไงคะ คือว่าฉัน...
ต้องกลับไปหาวิคเตอร์แล้วค่ะ ขอโทษที
อ๋อ ได้สิจ๊ะ
ชาร์ลีไปไหนล่ะ
เราจะขับไปส่งเธอเดี๋ยวนี้เลย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน...
แคลร์ ฉันไม่อยากพรากคุณ ไปจากที่นี่น่ะค่ะ
- เพราะงั้น... - ลูกชายผมขับไปส่งได้
- แป๊บหนึ่งนะ - ได้ ขอบคุณค่ะ
ฉันดีใจกับคุณด้วยจริงๆ
มีอะไรหรือเปล่า
เปล่าค่ะ เปล่า
ไม่ค่ะ ก็แค่...
เธอจะไปจริงๆ เหรอ
ฟ้าส่งเธอมาให้ฉัน
ขอบคุณนะจ๊ะ
ขอบคุณมาก ฉันจะจดจำบุญคุณตลอดไป
ขอบคุณมากเลย
คุณใจดีมากเลย ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
- ที่นี่ยินดีต้อนรับเสมอนะ - ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ ลอเรนโซ - ไว้เจอกันใหม่ครับ
ไว้คุยกันนะคะ
ไว้เจอกันนะจ๊ะ
หลานรัก ไหนๆ เรา ก็เป็นครอบครัวเดียวกัน
หลานคงไม่ถือถ้าย่าจะบอกว่า หลานนี่ช่างซื่อบื้อจริงๆ
โอเค งั้นก็อย่าอ้อมค้อมเลยครับ ย่า
ไม่อ้อมค้อมแน่
หลานคิดว่าบนโลกนี้มีโซฟีตั้งกี่คน
อย่ารอ 50 ปีเหมือนย่า
ไปสิ ไปๆ
ผมคิดถึงคุณจัง
เพราะว่าผมส่งอีเมลหาคุณไม่ลง
เพราะมันฟังไม่ขึ้นเลย
และผมรู้ว่าคุณกำลัง...
แป๊บนะ
ฮัลโหล ว่าไงครับ
เราแค่ต้องจัดการ ส่งของทั้งหมดตามที่วางไว้
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
คุณไม่ชอบตอนจบเหรอคะ
เปล่า ตอนจบก็ดีแล้ว ซึ้งดีนะ
แต่ทุกคนเป็นยังไงต่อ
ยังคบกันอยู่ไหม
แล้วลูกล่ะ ชาร์ลีล่ะ เขาไปไหน
ไม่รู้สิคะ ฉันไม่ได้ติดต่อกับพวกเขา
มีคำแนะนำอะไรไหมคะ
ผมว่าคุณควรกว้านซื้อหุ้น สายการบินอาลีตาเลียไว้
เพราะสาวๆ จะแห่กันไปเวโรน่าแน่
คุณจะตีพิมพ์เรื่องนี้เหรอ
ใช่ พิมพ์สิ เรื่องนี้ดีออกจะตายไป
มีเรื่องอื่นอีกไหม
ตอนนี้ยังค่ะ
โอ๊ย ตายแล้ว
ไหนคุณบอกว่าสีทองทัสกานี ใช่ไหม สีทองทัสกานี
ดูสิ นี่มันสีเหลือง
เหลือง ทองทัสกานี เหลือง
ทั้งไม่ทัสกานี ทั้งไม่ทอง
- มันเหมือนสีเหลืองมะนาวชัดๆ - ครับ
- โอเคนะ ขอแก้อีกรอบได้ไหม - ได้ๆ
- ได้นะ โอเค ดีๆ - ไปกัน มาเร็ว
ลองดูอีกรอบ
- ไง โซฟี - ไงคะ
ว่าไง วันนี้เป็นยังไงบ้าง
- ฉันเอาให้บ็อบบี้อ่านแล้ว - เขาชอบไหม
ค่ะ เขาจะตีพิมพ์ให้ล่ะ
- ตีพิมพ์เหรอ - ใช่
โอ้โฮ ดีมากเลยนี่
- ใช่ คุณอ่านหรือยัง - อ่านแล้ว
- ไม่สิ ผม... - เมื่อคืนฉันวางไว้ให้อ่าน
ไม่ต้องอ่านหรอก ผมรู้ว่ายังไงมันก็ดีอยู่แล้ว
อีกอย่าง ผมว่าจะรอดู ตอนตีพิมพ์เสร็จแล้ว
ผมรอซื้อดีกว่า
- ผมยังแปลกใจอยู่เลยที่... - อ๋อ
- แบบว่า... - ระวังหน่อยๆ
แป๊บหนึ่งนะๆ
- ขอบคุณที่เลี้ยงข้าวนะ - ตายจริง แค่นี้ยังน้อยไป
ฉันอยากเป็นผู้ตรวจข้อเท็จจริง ให้เธอตลอดชีวิต
อย่าคิดย้ายหนีไปที่อื่นเชียวนะ
สัญญาเลย
- ไง ทุกคน - ว่าไง
โซฟี มีคนฝากข้อความไว้ให้น่ะ
- แล้วก็มีจดหมายมาด้วย - ขอบคุณค่ะ
นิวยอร์กเกอร์ค่ะ
(แคลร์ สมิธและลอเรนโซ บาร์โตลินี)
(ขอเชิญร่วมงานมงคลสมรส)
(เสาร์ 28 สิงหาคม บ่ายโมง)
(ณ วิลล่าบาร์โตลินี มอนเตร์กาเรลลี ฟลอเรนซ์ อิตาลี)
นี่ นั่นกลิ่นอะไร
นี่ๆ อัลฟอนโซ ไม่ใช่ๆ บอกว่า...
บอกว่าผัดหัวหอมให้แค่พอชุ่มๆ ใสๆ
ไม่ใช่แบบนี้ เจียวจนเหลืองหมดแล้ว ไม่ใช่ แค่ให้ใสก็พอ
ไปจำมาจากไหนเนี่ย เอาล่ะ เร็วเข้า ทำใหม่เลย
ไงคะ
ไงครับ โซฟี
ไง โซฟี เป็นยังไงบ้าง
ทุกอย่างโอเคดีไหม
ลอเรนโซกับแคลร์จะแต่งงานกัน
จริงเหรอ โอ้โฮ
- เมื่อไหร่ล่ะ - วันเสาร์
วันเสาร์ เสาร์นี้เหรอ
ใช่ค่ะ ฉันว่าจะไป
คนเดียวน่ะ
ไปคนเดียวเหรอ
ทุกคน ช่วยออกไปจากครัวก่อนได้ไหม
ใช่ ทุกคนเลย ออกไปก่อน ทิ้งของไว้แบบนั้นเลย
ไม่เป็นไรๆ
นี่ อัลฟอนโซ
ทุกคน ช่วยออกไปก่อน เร็วเข้า
เร็วๆ
- เดี๋ยวสิ ไม่เอาน่า โซฟี - ไม่ๆ ให้ฉันพูดก่อน
นะ
ฉันไม่รู้แล้วว่าเราเป็นอะไรกัน
ฉันไม่รู้ว่าเราทำอะไรกันอยู่
เราไปเที่ยวด้วยกัน แต่ไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันเลย
ใช่ เพราะคุณยุ่งอยู่กับ การเขียนหนังสือไง
- ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร - ใช่
- ผมไม่ว่าอะไรเลย - ฉันรู้ว่าคุณไม่ว่า
- คุณเองก็ยุ่งนี่ - ไม่เอาน่า
คุณไปลิวอร์โน แล้วฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร
- ไม่ๆ โซฟี ไม่ใช่ - ไม่ ฉันจะบอกว่า...
วิคเตอร์ เราไปฮันนีมูนกัน
แต่เราไม่ได้ถือเลยที่ต้องแยกจากกัน
มันไม่ควรจะเป็นแบบนั้นสิ
เราควรจะต้องอยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ผมก็อยากบอกคุณนะ ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยน
ว่าผมจะเปลี่ยน
แต่ผม...
ผมเป็นของผมแบบนี้
ฉันรู้ แต่ฉันก็รัก...
ฉันรักคุณอย่างที่คุณเป็น แต่ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
เราไปด้วยกันไม่ได้แล้ว
ฉันต้องไปแล้ว วิคเตอร์
โซฟี
ไงคะ
ไงครับ
- ไง - ว่าไง
ไม่อยากเชื่อว่าคุณมา คุณดูสวยมากเลย
คุณมาเมื่อไหร่ พักที่ไหนครับเนี่ย
ยังไม่ได้คิดเลยค่ะ
งั้นก็ไม่ต้องคิดหรอก พักที่นี่แหละ
ลอเรนโซไม่ปล่อยคุณไปพักที่อื่นแน่
ก็หวังอย่างนั้นค่ะ แล้ว...
ลอเรนโซของเราเป็นยังไงบ้าง ยังสุดยอดเหมือนเดิมไหม
- ยิ่งกว่าเดิมอีก - งั้นเหรอ
- ที่จริง ฉันอยากจะ... - อยู่นี่เอง
ฉันว่าข้างในพร้อมแล้ว ย่าคุณใกล้จะมาแล้วล่ะ
โซฟี นี่แพทริเซีย
ไงคะ
- โซฟีคนนั้นน่ะเหรอ - คนนั้นเลย
ดีใจจังค่ะที่ในที่สุดก็ได้พบคุณ
- ไว้เจอกันข้างในนะ - โอเค
อย่าสะดุดล้มล่ะ
แค่นี้ก็ประหม่าพอแล้ว
เจอกัน
โอเค
ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
ฉันจะเข้าไปข้างในก่อน แล้ว...
- ไว้เจอกันนะ - ได้สิ
- ไงคะ - ไงคะ
- ไง โซฟี - ดีใจจังที่ได้เจอกันอีก
- เป็นยังไงกันบ้าง - ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะคะ
งดงามมาก สวยสง่า
ขอบคุณค่ะ
ตายจริง
- เราอยู่ที่นี่กันแล้ว - วิเศษเลยเนอะ
นักดนตรี ช่วยหยุดเล่นสักเดี๋ยวนะครับ
ทุกท่านครับ รบกวนฟังทางนี้
ขอบคุณครับ
ผมอยากขอบคุณทุกท่าน
ในนามของผมและภรรยาที่น่ารักของผมเอง
แคลร์ผู้งดงามของผม
ถึงตาคุณแล้ว
เชิญเลย
สหายที่รัก
เมื่อ 50 ปีก่อน ฉันไปบ้านจูเลียตในเวโรน่า
เขียนจดหมายถามคำถามทิ้งไว้ให้เธอ
และเมื่อ 2 เดือนก่อน ฉันก็ได้รับคำตอบ
หากไม่มีจดหมายฉบับนั้น
พวกเราก็คงไม่ได้ มาอยู่ที่นี่ในวันนี้
โซฟี เธอจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะอ่าน ถ้อยคำในจดหมาย
ที่เธอเขียนให้ฉัน
ได้นะ
"ถึงแคลร์ คำว่า 'ถ้า' และ 'หาก'
เป็นคำ 2 คำที่ฟังดูไร้พิษภัย
แต่หากจับ 2 คำนี้มารวมกัน
พวกมันก็มีพลังที่จะตาม หลอกหลอนคุณไปตลอดชีวิต
ถ้าหาก...
ฉันไม่รู้ว่าเรื่องราวของคุณ จบลงยังไง
แต่หากคุณรู้สึกว่ามันคือรักแท้ ในตอนนั้น ก็ไม่มีคำว่าสายเกินไป
หากในตอนนั้นมันคือรักแท้ ปัจจุบันก็ย่อมเที่ยงแท้ไม่ใช่หรือ
คุณต้องการเพียงความกล้า ที่จะทำตามหัวใจของตัวเอง
ฉันไม่รู้ว่าความรัก แบบของจูเลียตนั้นเป็นยังไง
ความรักที่ควรค่าแก่การทิ้งคนรักไป
ความรักที่ควรค่า แก่การเดินทางข้ามมหาสมุทร
แต่ฉันอยากเชื่อว่า หากฉันได้สัมผัสกับรักแท้
ฉันจะกล้าหาญพอที่จะไขว่คว้ามันไว้
และแคลร์ หากคุณพลาดโอกาสนั้นไป
ฉันก็หวังว่าสักวัน คุณจะมีโอกาสไขว่คว้ามันเอาไว้ได้อีก
ด้วยรัก
จากจูเลียต"
เอ้า ดนตรีมา
เดี๋ยวผมมานะครับ ย่า
เขียนได้งดงามจริงๆ
โซฟี
- ต้องไปอยู่บนระเบียงด้วย - ก็แหม
ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
ฉันต้องไปแล้ว
ทำไมล่ะ
เพราะมันเจ็บปวดมากน่ะสิ
ฉันน่าจะรู้ตัวให้เร็วกว่านี้ แต่ก็ไม่เลย
หรือไม่ฉันก็คงทำไม่ได้ แต่...
ฉันไม่ได้คบกับวิคเตอร์แล้ว
- ฉันคงกลับมาแล้วหวังว่า... - เดี๋ยว
เดี๋ยว คุณไม่ได้หมั้นแล้วเหรอ
ไม่แล้ว
แต่มันสายไปแล้ว
เห็นๆ อยู่ว่าสายเกินไป
แต่มันไม่สำคัญแล้วล่ะ เพราะจริงๆ แล้ว...
ฉันรักคุณ
ไม่อยากเชื่อว่าฉันพูดคำนั้นออกไป
แต่ฉันรักคุณจริงๆ
แต่มันคงไม่สำคัญกับคุณแล้วล่ะ เพราะคุณ...
คุณควงแพทริเซียมาด้วย
แพทริเซียเหรอ
และคุณควรกลับไปอยู่กับเธอได้แล้ว
แพทริเซียเป็นญาติผม
- เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องผม - แบบนี้ถูกกฎหมายด้วยเหรอ
ไม่ใช่
โซฟี ไม่ใช่
ไม่ๆ ขอผมอธิบายก่อน
โซฟี ผมนี่โง่จริงๆ
มีแพทริเซีย 2 คน
คนหนึ่งเป็นญาติผมที่มางาน
กับอีกคนที่ผมลืมไปแล้ว
ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น คือมีโซฟีแค่คนเดียว
ทีนี้คุณช่วยลงมาได้ไหม
เดี๋ยว ชาร์ลีๆ หยุดก่อน คุณจะทำอะไร
ชาร์ลี ทำอะไรของคุณ
ฟังผมนะ ฟังผมที
ฟังผมให้ดี
ผมอยู่ในลอนดอน เมืองที่สวยงาม มีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์
เมืองที่ผมรักที่จะอยู่
ส่วนคุณอยู่นิวยอร์ก ซึ่งก็ไม่ได้ดีอะไรขนาดนั้น
อะไรนะ
แล้วมหาสมุทรแอตแลนติก ก็กว้างเกินกว่าจะข้ามไปกลับทุกวัน
จะว่าย นั่งเรือ หรือบินไปมาก็เถอะ ผมว่าเราโยนหัวก้อยกันดีกว่า
คุณจะพูดอะไรกันแน่
และถ้าคุณไม่ยอมรับเงื่อนไขนั้น
ผมยินดีจะทิ้งลอนดอน
ตราบใดที่คุณรอผม อยู่อีกฝั่งของมหาสมุทร
เพราะความจริงก็คือ โซฟี
ผมหลงรักคุณเข้าเต็มเปา หลงรักคุณหมดใจ หลงรักหัวปักหัวปำ
จริงเหรอ
ผมพูดจริง
คุณจะจูบฉันไหม
- แน่นอน - เหรอ
คุณพระช่วย
ชาร์ลี
- ไม่อยากเชื่อว่าผมจะทำอะไรแบบนั้น - ไงคะ
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
บอกทีว่าไม่มีใครเห็น
ไม่มีใครเห็นค่ะ
ดี ดีแล้ว
คุณขยับตัวได้ไหม
ได้แค่ริมฝีปาก
(จบบริบูรณ์)
คำบรรยายโดย: มิ่งฉัตร อนุวัฒน์นนทเขตต์
[THAI]